~[Micky Milky Miky]~

รดน้ำต้นไม้ด้วย !!! >>>>>>>

 

จากเมื่อ entry ที่แล้ว

คราวนี้ก็มาว่ากลอนกันอีกรอบ

ช่วงนี้เรียนภาษาไทยด้วยความสนุกจริงๆ

เรามาดูกลอนของสุนทรภู่เป็นท่านแล้วเลยดีกว่า

 

              เฉนงไอมาเวิ่งเว้า                    วู่กา

รูกับกาวเมิงแต่ยา                                  มู่ไร้

ปิดเซ็นจะมู่ซ่า                                      เคราฒู่

เฉะแต่ต้อบห้วยไม้                                 หลิ่งกล้น กลนถนาง

 

กลอนนี้เป็นกลอนคำผวนนะครับ ถ้าใครอ่านไม่ได้ มาอ่านอันนี้แทนละกัน

 

              ไฉนเอ็งมาเว่าเวิ้ง                     ว่ากู

ราวกับกูมาแต่เยิง                                  ไม่รู้

เป็นศิษย์จะมาสู้                                     ครูเฒ่า

ชอบแต่เตะให้ม้วย                                 หล่นกลิ้ง กลางถนน  

 

คำผวนนั้นสะท้อนวัฒนธรรมไทย

การเล่นคำผวนถือเป็นศิลปะการเล่นคำทางภาษาอย่างหนึ่งที่สะท้อนให้เห็นถึงวัฒนธรรมไทยด้านต่างๆ นะครับ

ฉะนั้นเรามาเล่นคำผวนกันดีกว่า

 

เรามาดูกลอนอันต่อไปดีกว่า

กลอนกลบทตรีพจนบท

หมายความว่า สามรถอ่านได้อีก 3 แบบ นั่นคือ

แบบแรก

              ดัดแปลงเปลี่ยนแก้เก่า             กลบท

ร้อยเรียงรสเรียวจัด                                 แจกถ้อย

ที่ควรฟัดผูกพจน์                                    ผันผ่อน

สามคาบซ้อนเสกสร้อย                           อ่านซ้ำลองดู

มาอ่านแบบที่ 2 กันต่อ

              ดัดแปลงเปลี่ยนแก้เก่า             กลบท

ถ้อยแจกจัดเรียวรส                                เีรียบร้อย

ที่ควรฟัดผูกพจน์                                    ผันผ่อน

ดูลองซ้ำอ่านสร้อย                                 เสกซ้อน คาบสาม

ต่อไปแบบที่ 3

              บทกลเก่าแก้เปลี่ยน                 แปลงดัด

ร้อยเรียงรสเรียวจัด                                 แจกถ้อย

ผ่อนผันพจน์ผูกฟัด                                ควรที่

สามคาบซ้อนเสกสร้อย                           อ่านซ้ำลองดู

แบบที่ 4 แบบสุดท้าย อ่านจากขวาไปซ้ายทั้งหมด

              บทกลเก่าแก้เปลี่ยน                 แปลงดัด

ถ้อยแจกจัดเรียวรส                                เีรียบร้อย

ผ่อนผันพจน์ผูกฟัด                                ควรที่

ดูลองซ้ำอ่านสร้อย                                 เสกซ้อน คาบสาม

 

สุโค่ยๆๆๆ

ตอนที่นั่งเรียนอยู่นี่อึ้งกันทั้งห้อง

ภาษาไทยสุดยอด !!!

 

มาต่อกันด้วยกลอนสุดท้าย

เป็นกลอนที่นักเรียนสวนกุหลาบรุ่น 93 แต่งขึ้น (ตอนนี้ผมรุ่น 128 O.o)

              สวนกุหลาบล้วนมีค่า                 หมู่พารารู้ชื่อเสียง

ชมพูฟ้าดูพร้อมเพียง                              รักชื่อเสียงศักดฺ์ศรีงาม

              สวนกุหลาบล้วนเก่งกาจ            แสนผงาดแดนสยาม

เก่งกาจเรียนปราชญ์สมนาม                     มรรยาทงามอาจชื่นชม

ดูไปคล้ายๆ กลอน 8 ที่สำผัสลงตัวทุกวรรค แต่มันไม่ครบ 8 นี่สิ

กลอนเป็นแบบนี้จริงๆ แต่วิธีอ่านเป็นแบบนี้

 

              สวนกุหลาบ กุหลาบสวน ล้วนมีค่า         หมู่พารา พาราหมู่ รู้ชื่อเสียง

ชมพูฟ้า ฟ้าชมพู ดูพร้อมเพียง                         รักชื่อเสียง ชื่อเสียงรัก ศักดฺ์ศรีงาม

              สวนกุหลาบ กุหลาบสวน ล้วนเก่งกาจ    แสนผงาด ผงาดแสน แดนสยาม

เก่งกาจเรียน เรียนเก่งกาจ ปราชญ์สมนาม          มรรยาทงาม งามมรรยาท อาจชื่นชม

อยากบอว่าสุดยอดอีกแล้วฮะ  รุ่นพี่เก่งจริงๆ *-*

ปล. entry ที่แล้ว กด publish ไป 6 รอบ มั้งนะ - -